คงไม่มีการเรียนรู้อะไร ที่มีความหมายมากกว่าการเรียนรู้กาย เรียนรู้ใจตัวเอง เพราะความทุกข์ในชีวิตเรา มันก็เกิดจาก"ตัวเรา"ทั้งนั้น ถ้าเรารู้จักฝึกฝนและเรียนรู้เพื่อให้ความเป็น"ตัวเรา"ค่อยๆลดลงไปได้ ก็จะพบว่ามันไม่มีใครทุกข์สักหน่อย ความทุกข์มันอยู่ของมันอย่างนั้น เรานั่นแหละไปคว้ามันมา แถมยังคอยเสริม เติม แต่ง ให้มันมากขึ้น ใหญ่ขึ้นอีกต่างหาก

มีหลายครั้งที่ได้ยินคำถามเกี่ยวกับความรักที่ไม่สมหวัง ว่าทำยังไงถึงจะลืมได้ ก็จะลืมได้ยังไง ถ้าใจยังโหยหาที่จะคิด ที่จะนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ อยู่ๆไปนึกถึงไม่เท่าไหร่ พอเริ่มนึกแล้วก็ดันนึกต่อๆๆไป รู้ตัวอีกที มีแต่ความหดหู่เกาะอยู่ในใจซะแล้ว

หลายคนคงคิดว่าเรื่องนี้น่ะ มันพูดง่าย แต่ทำยาก ก็คงจะจริง แต่ถึงจะยาก ก็ไม่ได้หมายความว่าทำไม่ได้นี่นา ขอแค่ให้เริ่มทำมัน เริ่มก้าวสู่เส้นทางของการเรียนรู้นี้ ความสุขที่แท้จริงก็คงไม่ไกลเกินที่เราจะไปถึง